Zaterdag 14 maart. 8u45 roept die ochtendklok alarmerend. Na een zware werkweek en een vat op vrijdag zijn er wel prettigere geluiden om bij wakker te worden. Een slijpschijf bv. of een hele karavaan toeterende auto’s, een zagende moeder of lief, gekras op het schoolbord, alles echt alles liever dan die strontwekker om kwart voor negen. Ach, na vijf minuten ochtendhumeur verschijnt de eeuwige goedgeluimdheid weer. Het is immers weer tijd voor een prachtige caravandag met animo!
Vandaag op het programma? Genk en Maaseik. Ons dierbaar Limburgs oord waar in’t bronsgroen eikenhout het nachtegaaltje zingt. Kom je buiten, beetje last van wallen, zie je daar die stralende zon priemen op je gelaat. Onweerstaanbaar fantastisch en het werd eens tijd dat we van die koude winter van af zijn. Voor we degelijk beseffen dat we in wakkere staat zijn, smikken we al op onze Genkse vettige Carrefour koffiekoeken. Nou, gezond is anders, maar je moet van iets doodgaan he. Waarom niet van lekker eten? Liever dat dan van een slijpschijf bv., een hele karavaan toeterende auto’s, het gezaag van je moeder of lief, het gekras op het schoolbord. Stel je voor.
Shopping 1 & 2 is de locatie waar we ons placeren. Perfecte locatie met veel volk, nog altijd hemels weer, begint de installatie van de caravan. Het duurt altijd wel langer dan gepland, maar we hebben tijd en het is schoon weer. Dus relax! Twee optredens staan vandaag op het programma Oakfield Drive – singersongwriter, die naar het schijnt met Milow
kunstig heeft gedaan - en Drieling – een gek Limburgs hiphoptrio. Onze 20 Watt boxen waren juist geïnstalleerd, komt Genk daar plots af met boxen en PA, waarbij de onze verbleekten. Kunnen jullie niet elke caravanstop meekomen? De voorzitster, die mag zeker ook mee. Daar waren we het wel gauw unaniem over eens. Nog wat over de optredens. Drieling was gewoon hilarisch en trok de nieuwsgierige massa aan met hun kunstige Genkse hiphop, rollend over de vloer en vettige oneliners ten toon spreidend. Oakfield Drive had echter af te rekenen met het startende regenweer, maar het was een heel verdienstelijke poging om de mensen toch in de regen te houden. Uiteindelijk is er dan maar besloten om het akoestische optreden verder te zetten in de caravan. Gezelligheid troef. Goed georganiseerd, leuke bands, chapeau Tim en co.! Genk, we komen die oranje kabel zo snel als het kan terugbezorgen. Hij bleek terecht te zijn gekomen in de koffer, maar het was een actie van de NVA-kabouters, hebben we uit goede bron – een zekere egocentrische opruiende ex-judo coach - vernomen.
Volgende stop: Maaseik. Het slechte mopje Ma Zeik was wel heel snel gemaakt, toen het nog altijd druilerig grijs en onaangenaam nat bleek te zijn. De locatie was aan het standbeeld van de Gebroeders Eik, waar we ostentatief werden gewezen op het feit dat de broeders wel degelijk van MaasEIK (heb je em?) waren en niet van Gent. Die van Gent zijn fraudeurs, hoorde je als
je tussen de regeltjes las. Door het regenweer was de toeloop aan de caravan ook niet van dezelfde grootteorde als in Genk. Al mogen we ook niet klagen, die discussie met het zeer trouwe Vlaams Belang lid scheerde immers hoge toppen. We werden gelukkig wel wat vriendelijker onthaald door Kevin en Anneke van Animo Maaseik. Zelfs onze vakbondsvrouw Meryame Kitir kwam ons verblijden met haar frisse verschijning. Door het druilerige weer hebben we ons maar met zijn allen teruggetrokken in de caravan. Je moet toch toegeven dat wanneer 13 jarige jongens – die kwamen schuilen voor de regen – en een volwassen politici als Kitir in onze caravan plaats nemen, dat je je toch vragen kan stellen bij de legitimiteit van de massa’s condooms in die caravan. Alle gekheid op een stokje, het was een aangenaam gesprek. Al vergaten we soms wel dat de camera aan het draaien was, maar de choquerende stukken zullen we er wel uit knippen.
Op naar de volgende halte en ik wens jullie niet al te veel last van een slijpschijf bv., een hele karavaan toeterende auto’s, het gezaag van de moeder of lief, het gekras op het schoolbord. Dan zal het allemaal heus goed meevallen. Salut en de kost!
Bart W.
Vandaag op het programma? Genk en Maaseik. Ons dierbaar Limburgs oord waar in’t bronsgroen eikenhout het nachtegaaltje zingt. Kom je buiten, beetje last van wallen, zie je daar die stralende zon priemen op je gelaat. Onweerstaanbaar fantastisch en het werd eens tijd dat we van die koude winter van af zijn. Voor we degelijk beseffen dat we in wakkere staat zijn, smikken we al op onze Genkse vettige Carrefour koffiekoeken. Nou, gezond is anders, maar je moet van iets doodgaan he. Waarom niet van lekker eten? Liever dat dan van een slijpschijf bv., een hele karavaan toeterende auto’s, het gezaag van je moeder of lief, het gekras op het schoolbord. Stel je voor.
Shopping 1 & 2 is de locatie waar we ons placeren. Perfecte locatie met veel volk, nog altijd hemels weer, begint de installatie van de caravan. Het duurt altijd wel langer dan gepland, maar we hebben tijd en het is schoon weer. Dus relax! Twee optredens staan vandaag op het programma Oakfield Drive – singersongwriter, die naar het schijnt met Milow
kunstig heeft gedaan - en Drieling – een gek Limburgs hiphoptrio. Onze 20 Watt boxen waren juist geïnstalleerd, komt Genk daar plots af met boxen en PA, waarbij de onze verbleekten. Kunnen jullie niet elke caravanstop meekomen? De voorzitster, die mag zeker ook mee. Daar waren we het wel gauw unaniem over eens. Nog wat over de optredens. Drieling was gewoon hilarisch en trok de nieuwsgierige massa aan met hun kunstige Genkse hiphop, rollend over de vloer en vettige oneliners ten toon spreidend. Oakfield Drive had echter af te rekenen met het startende regenweer, maar het was een heel verdienstelijke poging om de mensen toch in de regen te houden. Uiteindelijk is er dan maar besloten om het akoestische optreden verder te zetten in de caravan. Gezelligheid troef. Goed georganiseerd, leuke bands, chapeau Tim en co.! Genk, we komen die oranje kabel zo snel als het kan terugbezorgen. Hij bleek terecht te zijn gekomen in de koffer, maar het was een actie van de NVA-kabouters, hebben we uit goede bron – een zekere egocentrische opruiende ex-judo coach - vernomen.Volgende stop: Maaseik. Het slechte mopje Ma Zeik was wel heel snel gemaakt, toen het nog altijd druilerig grijs en onaangenaam nat bleek te zijn. De locatie was aan het standbeeld van de Gebroeders Eik, waar we ostentatief werden gewezen op het feit dat de broeders wel degelijk van MaasEIK (heb je em?) waren en niet van Gent. Die van Gent zijn fraudeurs, hoorde je als
je tussen de regeltjes las. Door het regenweer was de toeloop aan de caravan ook niet van dezelfde grootteorde als in Genk. Al mogen we ook niet klagen, die discussie met het zeer trouwe Vlaams Belang lid scheerde immers hoge toppen. We werden gelukkig wel wat vriendelijker onthaald door Kevin en Anneke van Animo Maaseik. Zelfs onze vakbondsvrouw Meryame Kitir kwam ons verblijden met haar frisse verschijning. Door het druilerige weer hebben we ons maar met zijn allen teruggetrokken in de caravan. Je moet toch toegeven dat wanneer 13 jarige jongens – die kwamen schuilen voor de regen – en een volwassen politici als Kitir in onze caravan plaats nemen, dat je je toch vragen kan stellen bij de legitimiteit van de massa’s condooms in die caravan. Alle gekheid op een stokje, het was een aangenaam gesprek. Al vergaten we soms wel dat de camera aan het draaien was, maar de choquerende stukken zullen we er wel uit knippen.
Op naar de volgende halte en ik wens jullie niet al te veel last van een slijpschijf bv., een hele karavaan toeterende auto’s, het gezaag van de moeder of lief, het gekras op het schoolbord. Dan zal het allemaal heus goed meevallen. Salut en de kost!
Bart W.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten